|
Yazar Aras Keser - Barış Çetinkol
|
|
Zafer Ekin Karabay kurgulanan intihar fikri ve onun çevresinde şekillenen şiirleriyle, bir hayatta kalma tercihi olarak, intiharı gerçekleştirmiş şairlerden ayrılan en temel yöne sahiptir.
Daha ölüme başlarken, biz, bütün şair ve yazarları gittikçe nesnelleşerek bir listeye dönüşen “intihar eden şairler” ansiklopedisine ekleriz. Bu eklenme okur olarak bizim kendi duygusal heze-yanımızdaki düzlükten gelir. Ortada anlaşmaya varılmış bir tokat fikri, ölümün gündelik dokuya yedirilmiş bir mesajı bulunmamaktadır. Buradaki aşırı yorum, yok olarak şiirlerine ulaştığımız şairleri, ölümleriyle öncelememize neden olur. Böylece tek ortak yönü “ölüm” olarak açıklayıp tüm şairleri kronolojileri dışında başka ölçüte değmeden eşleştirip çizgisel kılarız.
|
|
Devamı...
|
|
|
Yazar Zafer Ekin Karabay
|
sesini tenime gizliyor bir karanlık, uyuyorum.
bulduğum ilk mitolojide kaybediyorum tanrıyı.
rüyalarımdan mahno'yu sorumlu tutup
paris'te veremden öldürüyorum gerçekleri.
babam ajans haberlerinde kendisinin ölümünü
dinliyor ve bana gelmeden önce eurydic'i
üçüncü kez kaybediyor orpheus
uyanıyorum, sevgilimin gözlerinde
ancak bir kadının çekebileceği kadar acı.
durgunluk ve sokaktaki susku. yüzüme elektrik
faturaları çarpıyor, kimlik kartım ve sınavlarım.
çatılarda kuşların her zamanki konukluğu.
ansızın dönüyorum odama, odamda uçları eprimiş
bir halı ve acıları genç werther'in. |
|
|
Yazar Zafer Ekin Karabay
|
eteğini rüzgarla paylaşan kadın, alacasına
giriyor akşamın ve açık kalmış bir çekmecede
öylesine bakan çorabın masum bekleyişi.
radyoda yıllardır unutulmuş nirvana ve sakınan
adımlarıyla yastıkla buluşan bir kedi, perdenin
ardında avutuyor sabahı bekleyen beni
akşamı erken sunuyor külün tabladaki karanlığı.
sigaranın sağlığa zararlı olduğunu unutuyorum,
yaşamanın da.
hem acılarımdan başka kaybedecek neyim varsa giriyorlar
akşamın alacasına: daktilom, kitaplarım...
nirvana'ya da aldırmıyorum artık, öylesine çalıyor
sessizliğine ne bıraktıysam odamın.
çemberine sığmayan ilk harfi kalıyor geriye
pencerenin pusunda saklanırken Akşamın! |
|
|
Yazar George Messo
|
|
Zafer Ekin Karabay was born in Kayseri, Turkey, in 1975. He was a graduate of Ankara University’s faculty of law and later taught at Eskisehir University. His poems, film reviews and essays were widely published. In 1999 he won the Yaşar Nabi Nayır Prize for young poets and received the Special Jury Award for the Arkadaş Z. Özger Poetry Prize in 2000. He committed suicide on 13 September, 2002, two and a half months before the publication of his first and only book, Şubatta Saklambaç (February Hide & Seek). |
|
|
Yazar Zafer Ekin Karabay (Translated by: George Messo)
|
silently secretly morning light unfolds,
spilling out over rooftops: to the face
of an old man drinking coffee on a broken chair,
to the simit hidden beneath its seller’s knitted
cloth, to the little finger of a child’s gloved
hand and to the city’s newly moving traffic.
but to others it never extends: the hands
laying hold to nihilism, a few books and
rock music, to a fragmented revolt
and the in-between-me that it doesn’t see.
beside me: sounds, barely distinct — i must
have left my radio on — i look out onto
the world from the vacuum of an apartment:
john lennon leaning on a wall smiling still.
translated by: george messo |
|
|
|
<< Başa Dön < Önceki 1 2 3 4 5 6 Sonraki > Sona Git >>
|
| Sonuçlar 1 - 6 toplam 31 |
