| SUSKUNLUK ÜLKESİNDE İHTİLAL |
| Yazar Zafer Ekin Karabay | |
|
(Her insan bir ülkedir ve bir ülke suskun, ya ihtilal nerededir.) /Rüzgarlı bahçede hep aynı çocuk ağlardı ve o çocuk hep bendim. İnip yaşamın rahmine içerdim denizi.Her insan bir ülkedir, ben de suskunluk ülkesi./ önce gözaltına alındım -gözlerinin altına- Elif içtim yağmur giydim.Çıktım. çıktım da,özgürlük içerde kaldı çıktım da kendimi bir sokakta bıraktım. Sonra...sonra yitirdim orada kendimi hükümsüzüm! Cehennem tak tak vurdu kapımıza Kapımızda eylüllerin ıssız fırtınası adımıza adım adım yaklaştı yasaklıklar mevsime kuraklıklar karıştı. Gün oldu tutuklu yargılandı gözyaşlarım bu ülkenin cuntasında ve puntasında bir gazetenin kilitlendi dudaklarım. Açtım gözlerimi: Sıkıyönetim sıkıya yönelir tim ve hürriyete vurur kurur gözlerimden düşen bir yaş masamda hiç ölmemeliyim çok yaşamasamda. /Rüzgarlı bahçede artık yağmur yağıyordu. Kokuyordu beni yaratan toprak ve bir çığlık geliyordu./ biriktirdim kendimi mısra oldum biriktirdim kıta, topladım şiir oldum. çıktım suskunluktan ve çığlıkta kayboldum. Artık yerini güneşe bırakır bir hilal ve suskunluk ülkesinde çan sesleri;ihtilal ihtilal ihtilal!.. |